ผมสนใจ ในสิ่งที่ผมสนใจ ในมุมมองที่เป็นตัวของตัวเอง และผมภูมิใจที่เป็นเช่นนั้น ส่วนใครจะ rate +- อย่างไร ล้วนเป็นสิทธิ์ของคน ๆ นั้น และเป็นสิ่งสะท้อนให้ผมได้รับทราบประกอบการพิจารณา แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้อง comment ให้มัน ‘เข้ากับคนอื่นได้’

ผมไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น และไม่รู้จะทำอย่างนั้นเพื่ออะไร เพราะผมไม่ได้มีเป้าหมาย ว่าจะต้องทำให้ตัวเองได้รับการยอมรับ หรือได้รับการประณามจากใคร

ผมเป็นคนรู้น้อย จึง comment ได้เท่าความรู้และแง่มุมที่ตัวเองมี

ส่วนใครจะรังเกียจหรือชื่นชม ย่อมเป็นการกระทำและความรับผิดชอบของคนคนนั้นเอง เพราะผมไม่ได้คาดหวังใด ๆ แต่แรกแล้ว

อนึ่ง ถึงผมจะเรียนมาน้อย แต่ก็ไม่ได้มีความจำเป็นใด ๆ ที่ผมจะต้องหลีกทางให้กับคนที่รู้มาก เพราะขึ้นชื่อว่าความรู้ ส่วนใหญ่ก็จะน่าสนใจทั้งนั้น คนที่รู้มากจึงเป็นคนที่น่านับถือ

แต่สิ่งที่ผมจะต้องกลัว คือ คนที่รู้ไม่จิงแล้วเข้าใจว่าตัวเองรู้จริงมากกว่า เพราะถ้าผมได้รับความรู้ที่ผิด ๆ แล้วเชื่อตาม ๆ กันไป โดยไม่พินาไตร่ตรองให้ดี มันอาจสร้างความเสียหายต่อการดำเนินชีวิตได้

ส่วนการ comment ของผม เนื่องผมไม่ได้ตั้งไว้ในใจว่า เมื่อคุยเรื่องนั้น ต้องใช้ความเห็นในศาสตร์นั้นเท่านั้นในการแก้ปัญหา เช่น เมื่อพูดถึงเทคโนโลยี ต้องตอบด้วยวิชาวิทยาศาสตร์ และวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อพูดถึงการจัดการองค์กร ต้องตอบด้วยวิชาบริหารธุรกิจเท่านั้น

คำตอบของผมจึงออกมาได้หลากหลาย ซึ่งอย่างน้อยมันก็พอจะเข้าใจได้ในแง่ของตรรกศาสตร์ เพียงแต่ความรู้ของแต่ละคนจะได้รับมาอย่างเดียวกันหรือเปล่า ก็เท่านั้น

ส่วนการยอมรับในวิทยาศาสตร์นั้น ผมยอมรับในสิ่งที่ผมเห็น เช่น การพัฒนาคอมพิวเตอร์ การสร้างตึกสูงและโครงสร้างขนาดใหญ่ การแพทย์และสาธารณสุข

แต่ถ้าเป็นในส่วนของทรรศนะเกี่ยวกับโลก กำเนิดชีวิต และจักรวาล ผมยังสงสัยและลังเลอยู่ ที่จะยอมรับในวิทยาศาสตร์

จึงเรียนมาเพื่อทราบ