ผมเห็นด้วยกับเรื่องนี้มากกว่าครับ

+1

เด็กต่างจังหวัดที่ไม่มีทุนเรียน ได้รับบริจาคเสื้อผ้าจากรุ่นพี่ๆ ไม่มีค่าใช้จ่ายหรือมีก็น้อยมาก..
เคยเห็นเสื้อนักเรียนที่เก่า มีรอยเย็บไปทั้งตัวไหมครับ ถ้าเคยไปค่ายอาสาตามโรงเรียนกันดารจะมีอยู่มากครับ

ปล.อยากไปดูความสุขของกะทิจังแฮะ

ลองคิดดูนะครับ สำหรับนักเรียนจน ๆ
1.ไปงานไหว้ครู
2. งานแต่งเพื่อนพ่อ เพื่อนแม่
3. ไปทำงานช่วงปิดเทอม
4. ไปสอบ
5. ไปงานรับปริญญาพี่เพื่อน (เอกชนก็ได้)
6. ไปงานศพที่พึงมีได้

คุยกับคนเยอรมัน คนเยอรมันมีปัญหากับเรื่องเครื่องแบบมากนะครับ โดยเฉพาะเด็กวัยก่อนวัยรุ่นจนถึงวัยรุ่น
(อังกฤษไม่มีปัญหาเพราะมีเครื่องแบบ) พ่อแม่บางคนทำงานขัดส้วมอยู่ในโรงเรียนนั่นแหละ ไม่มีปัญญาซื้อ
เสื้อผ้าแพง ๆ ให้ลูกหรอก สาเหตุที่เยอรมันไม่ใช่เครื่องแบบนักเรียนเพราะยังเข็ดไม่หายกับนาซี

กรณีนักศึกษานั้น ก็น่าจะแตกต่างกันออกไปบ้าง แต่เนื่องจากบ้านเรานักศึกษา 90% ยังแบมือขอเงินพ่อแม่
จนถึง ปริญญาโท การมีเครื่องแบบนั้นช่วยให้ประหยัดได้มากมาย ในเยอรมัน อังกฤษ 90% ไม่ขอเงินพ่อแม่
แล้วจะใส่อะไรก็เรื่องของเขานะ ขึ้นกับกาละเทสะ ก็เห็นเวลาขึ้นไปนำเสนอผลงาน ไปสัมภาษณ์งาน ก็ไม่มี
ใครลากแตะ เสื้อคอกลม ไปซักคน มีแต่ใส่สูทผูกไทด์ตลอดทั้ง ๆ ที่โคตรแพง อนึ่งคนต่างชาติที่ชอบเอามา
กล่าวอ้างกันนั้น เท่าที่ผ่านมาไม่เคยเห็นใครลากแตะไปเรียนหนังสือเลยครับ จะร้อน(ฤดูร้อนยุโรปร้อนตับแตก)
แค่ไหนก็ใส่รองเท้าหุ้มส้น มีส่วนน้อยที่ใส่รองเท้าแตะแบบหุ้มข้อ ไอ้ลากแตะแบบไทย ๆ ไม่เคยเห็นเลย

คือว่า ผมไม่ได้เห็นมันจะต้องมีความคิดที่ต้องสร้างสรรค์หรือใช้ความคิดอะไรมากเลยกับเรื่องแต่งกายไปเรียน ตรงกันข้าม ถ้าปล่อยอิสระอะไรก็ได้ ผมว่าเด็กที่คิดไม่ได้หรือคิดได้แต่ต้องการเข้ากับเพื่อนที่มีอันจะกิน ก็ต้องยอมทำตามกลุ่มเพื่อนที่มี ลองนึกภาพไปสมัยวัยเรียนครับ ขนาดแต่งเครื่องแบบ ยังมิวายคิดเรื่องการแต่งกายเลยว่าจะไปใส่ยี่ห้อนั้นยี่ห้อนี้ เราต้องซื้อไอ้นั้นไอ้นี้ หอบฟาง(ของเล่นที่บ่งบอกว่าบ้านตนมีฐาน่ะ)มาเรียนด้วย แต่หนังสือกับไม่พกมาเรียน ดูง่ายๆ ก็ได้ครับ พักเที่ยงเวะไปโรงเรียนที่ไหนซะแห่ง จะเห็นเด็กนักเรียนจับกลุ่มกัน ส่องกระจก ทาแป้งทาปากกันอย่างเห็นได้ชัด(มันก็เป็นสมัยตั้งแต่ผมเรียน ม.ต้นแล้วล่ะที่มี) กับที่ว่าน่าจะเอาเวลานี้ไปทำกิจกรรมที่มันมีความคิดสร้างสรรค์อะไรดีกว่าไม่ครับ ได้ประโยชน์กว่ากันเยอะเลย

สงสัยคุณ chayaninw ตอนเรียนจะเจอฝ่ายปกครองเล่นงานบ่อย เลยมาอธิบายความในใจ

ปล.โปรดอ่านความคิดด้านบนๆก็ดีน่ะครับ หรืออ่านความคิดอีกสาเหตุหนึ่งที่ผม พอเข้าใจว่ามันเป็นแบบนี้ ด้านล่าง

ปล.2 ไม่ตอบกลับแล้วครับ เรื่องนี้นานาจิตตัง เดี่ยวจะเบียงเบนหัวข้อไป

</mOkin™>มีความสุขที่พอดี กับชีวิตที่พอเพียง</mOkin™>