กระสวยอวกาศที่เราเห็นใช้กันอยู่ทุกวันนี้นั้นเริ่มโครงการกันมาตั้งแต่ช่วงปี 1970 ในชื่อโครงการ Space Transportation System (STS) จนกระทั่งขึ้นสู่อวกาศครั้งแรกในปี 1981 จนถึงวันนี้ก็เกือบสามสิบปีแล้วที่กระสวยอวกาศทำงานในภารกิจต่างๆ จำนวนมาก และโครงการนี้ก็กำลังจะถึงจุดสิ้นสุดลง โดยนาซ่าได้ออกประกาศล่วงหน้าว่าภารกิจนับจากวันนี้ไปถึงปี 2010 นั้นจะมีอีกสิบภารกิจที่จะทำในช่วงสองปีข้างหน้า

หลังการปลดระวางโครงการ STS นี้ สหรัฐฯ เองจะไม่มีกระสวยอวกาศใช้ไปจนกว่าโครงการ Constellation จะสำเร็จซึ่งหมายถึงเวลาอย่างน้อย 4 ปีด้วยกัน ระหว่างนั้นสหภาพยุโรปและรัสเซียจะเข้ามาเป็นผู้ดูแลหลักของสถานีอวกาศนานาชาติ

กระสวยอวกาศถูกสร้างขึ้นมาทั้งหมดหกลำด้วยกันคือ Enterprise (ทดสอบเท่านั้น ขึ้นอวกาศไม่ได้), Columbia, Challenger, Discovery, Atlantis, และ Endeavour ในจำนวนลำที่ดังที่สุดคงเป็น Challenger ที่ระเบิดหลังการปล่อยตัวเพียง 73 วินาที และ Columbia ที่ระเบิดระหว่างการร่อนลง ส่วน Endeavour นั้นสร้างขึ้นจากอะไหล่ที่เตรียมไว้ซ่อมแซมลำอื่นๆ

ที่มา - ITNews

100 ปีหลังเหตุการณ์การระเบิดที่ทุ่ง Tunguska ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่าโลกยังไม่มีการเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับหายนะดังกล่าว

การระเบิดที่ทุ่ง Tunguska กินอาณาบริเวณ 2,000 ตารางกิโลเมตร มีความรุนแรงเทียบเท่าระเบิดปรมาณูที่ Hiroshima 200 ลูก ซึ่งอาจมีผู้เสียชีวิตหลายล้านคน หากการระเบิดนี้เกิดในเมืองใหญ่

ทฤษฎีหนึ่งที่อธิบายเหตุการณ์นี้คือ เกิดจากอุกกาบาตชนโลก หรือระเบิดขณะอยู่ในอากาศเหนือพื้นที่ดังกล่าว

ปัจจุบันยังไม่มีแผนการในการตรวจจับวัตถุในอวกาศในระยะที่ไกลพอจะผักมันออกจากวิถีที่จะชนกับโลกได้ ซึ่งในแต่ละวันจะมีวัตถุจากนอกโลกขนาดเล็กๆ เข้ามาในชั้นบรรยากาศโลกรวมกันประมาณ 100 ตัน นอกจากนี้ NASA ได้ทำการจัดกลุ่มดาวเคราะห์น้อยที่อาจเป็นอันตรายกับโลกไว้ 959 ดวง ทั้งหมดมีความกว้างไม่ต่ำกว่า 150 เมตร และห่างจากโลกไม่เกิน 7.5 ล้านกิโลเมตร

และจากสถิติที่ผ่านมาโดยเฉลี่ยทุกๆ 300 ปีจะมีอุกกาบาตขนาดกลางพุ่งชนโลกหนึ่งครั้ง

หากอุกกาบาตพุ่งสู่พื้นโลก ก็จะเกิดฝุ่นควันขนาดใหญ่ปิดบังแสงอาทิตย์ และเกิดฝนกรด หากพุ่งลงทะเลก็จะเกิดคลื่นยักษ์ Tsunami

ดูเหมือนเราจะกำลังเจอทั้ง The Core, The Day After Tomorrow และ Deep Impact

ที่มา National Geographic

เมื่อพูดถึงการพยากรณ์อากาศ เราคงคิดถึงฝนตกหรือแดดออกกันเป็นหลัก แต่ความจริงแล้วสภาพภูมิอากาศในอวกาศก็มีผลต่อชีวิตของเราไม่น้อย โดยเฉพาะลมสุริยะ (Solar Wind) ที่มีผลต่อการผลิตกระแสไฟฟ้าและเคยเป็นต้นเหตุให้ไฟดับในแคนาดากว่าเก้าชั่วโมงในปี 1989 สร้างความเสียหายมูลค่ามหาศาล ตอนนี้นาซ่าจึงเริ่มโครงการ Solar Shield ที่จะวิจัยสร้างโมเดลในคอมพิวเตอร์เพื่อพยากรณ์สภาพลมสุริยะ

โครงการนี้อาศัยข้อมูลดิบจากดาวเทียม SOHO และโครงการ Advanced Composition Explorer (ACE) และมีเป้าหมายที่จะพยากรณ์ในสองระดับคือระยะยาวหนึ่งถึงสองวัน และระยะสั้นประมาณครึ่งชั่วโมง

โครงการนี้อยู่ในขั้นการทดสอบและประเมินผล คาดว่าหลังจากใช้งานได้แล้วเราอาจจะเห็นหน่วยงานอื่นมารับผิดชอบการพยากรณ์ต่อไป

“พยากรณ์อากาศวันพรุ่งนี้ กรุงเทพฯ มีเมฆมาก ฝนตกโดยทั่วไป และลมสุริยะแรงมาก ควรพกร่ม และปิดคอมพิวเตอร์ก่อนออกจากบ้าน”

ที่มา - PhysOrg

บ้านเรามีบริการจัดงานแต่งงานใต้ทะเลกันมาหลายปี และทั่วโลกก็มีตลาดใหม่สำหรับการจัดงานแต่งงานในแบบที่ไม่ซ้ำใครกันเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ แต่ล่าสุดบริษัท First Advantage จากประเทศญี่ปุ่นก็ประกาศรับจัดงานแต่งงานบนอวกาศกันแล้ว โดยใช้เทคโนโลยีจรวดของบริษัทในสหรัฐฯ และยิงขึ้นจากฐานปล่อยจรวดส่วนตัวที่เมืองโอกลาโฮมา

แต่ถ้าใครกำลังทำงานเก็บเงินไปขอแฟนแต่งงานบนอวกาศจริงๆ อาจจะต้องพิจารณาดีๆ เพราะงานนี้จรวดที่ใช้นั้นเป็นจรวดขนาดเล็กที่ขึ้นไปได้เพียง 100 กิโลเมตรเท่านั้น ไม่ได้ไปโคจรรอบโลกแต่อย่างใด แต่คู่บ่าวสาวก็จะมีเวลาสามนาทีในสภาวะไร้น้ำหนัก พอที่จะกล่าวคำปฏิญาณและใช้เวลาดูวิวกันก่อนที่จรวดจะตกกลับลงมาตามแรงโน้มถ่วงโลก

ราคาเริ่มต้นเพียง 240 ล้านเยน หรือประมาณ 80 ล้านบาทเท่านั้น แถมยังพาแขกขึ้นไปร่วมงานได้อีกสามคน

ที่มา - PhysOrg

นักวิทยาศาสตร์ของ NASA ประกาศว่ายานฟินิกซ์ (Mars Phoenix Lander) ขุดพบน้ำแข็งบนดาวอังคาร โดยยานฟินิกซ์จะเก็บตัวอย่างของน้ำแข็งเพื่อทำการวิเคราะห์ต่อไป

ก่อนหน้านี้ ยานฟินิกซ์ได้ถ่ายภาพวัตถุสีขาวขนาดเล็กชิ้นหนึ่งที่พบในหลุมที่ขุดไว้ ยานฟินิกซ์ได้ถ่ายภาพวัตถุชิ้นนี้ในอีก 4 วันถัดมาและพบว่ามันได้ระเหิดหายไป

ปีเตอร์ สมิธ หัวหน้าทีมสอบสวนของโครงการฟินิกซ์กล่าวว่า “มันต้องเป็นน้ำแข็งอย่างแน่นอน ก้อนวัตถุเหล่านี้หายไปภายในเวลาไม่กี่วัน นี่คือหลักฐานที่ประจักษ์ชัดที่สุดว่ามันคือน้ำแข็ง มีบางคนตั้งคำถามว่ามันอาจเป็นเกลือ แต่เกลือไม่อาจเป็นเช่นนี้ได้”

การค้นพบครั้งนี้ช่วยยืนยันสมมติฐานที่ว่ามีน้ำแข็งอยู่ใต้พื้นผิวของดาวอังคาร

ยานฟินิกซ์จะเก็บตัวอย่างน้ำแข็งเพื่อทำการวิเคราะห์หาร่องรอยของสารอินทรีย์และสารอื่นๆบนดาวอังคารต่อไป

ที่มา - Wired Blog, NASA

เชื่อว่าทุกคนคงจำข่าวสมาคมนักดาราศาสตร์นานาชาติ (IAU - International Astronomical Union) ลงมติปลดดาวพลูโตออกจากดาวเคราะห์ และถูกลดชั้นเป็นดาวเคราะห์แคระ (dwarf planet) กันได้แม่น (เพราะต้องเปลี่ยนความรู้ที่เคยเรียนมากันหมด)

เหตุผลที่ดาวพลูโตถูกปลดเป็นเรื่องของระยะทาง ซึ่ง IAU บอกว่า “ดาวเคราะห์” นั้นต้องอยู่ไม่ห่างจากดวงอาทิตย์มากจนเกินไป ทาง IAU จึงต้องคิดศัพท์ใหม่มาเรียก ซึ่งชื่อแรกที่เสนอ pluton (พลูตัน) ไม่ผ่านเพราะไปชนกับคำศัพท์ด้านธรณีวิทยา ระหว่างนี้จึงใช้คำว่า transneptunian dwarf planet ไปพลางๆ ก่อน

มาตอนนี้ได้ชื่อแล้วครับ นั่นคือ plutoid (พลูตอยด์) ซึ่งคำนิยามอย่างคร่าวๆ คือเป็นวัตถุที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ไกลเกินดาวเนปจูน และมีขนาดใหญ่พอสมควรที่เกิดแรงดึงดูด จนตัววัตถุเองมีขนาดเกือบเป็นทรงกลม (near-spherical)

ปัจจุบันมีพลูตอยด์ 2 ดวงคือ พลูโต และอีริส (Eris - อยู่เลยพลูโตออกไปอีก) ส่วนซีรีส (Ceres) นั้นไม่นับเพราะว่าอยู่ใกล้เกินไป (ระหว่างดาวอังคารกับพฤหัส)

ในวิกิพีเดียบอกว่ามีวัตถุที่อยู่ไกลเกินดาวเนปจูน (trans-Neptunian objects - TNO) อีกสองชิ้นคือ 2003 EL61 และ 2005 FY9 กำลังอยู่ในกระบวนการเสนอชื่อเรียก และจัดเข้าเป็นพลูตอยด์ต่อไปในอนาคต

ที่มา - Ars Technica, Wikipedia - Plutoid

หมายเหตุ: คำอธิบายเรื่องดาวพลูโตถูกปลด ดูในคอมเมนต์ของคุณ thep ด้านล่างนะครับ

หลังจากที่ได้ลงจอดบนพื้นดาวอังคารเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ Mars Phoenix Lander สามารถส่ง tweets มายังแฟน ๆ ชาว twitter ที่สนใจติดตามข่าวสารได้แบบทันต่อเหตุการณ์ โดยผู้ที่สนใจสามารถติดตาม Mars Phoenix Lander ได้ที่ twitter.com/MarsPhoenix

ที่จริงแล้ว ผลงาน tweets ของ Mars Phoenix Lander ที่ส่งมาเหมือนกับเป็นการเล่าเรื่องราวแบบบุคคลที่ 1 นี้ เป็นของ Veronica Mcgregor หนึ่งในสมาชิกของ Jet Propulsion Laboratory (JPL) ซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยงานของ NASA ที่เป็นผู้ออกแบบ Mars Phoenix Lander นี่เอง (ไม่ได้ส่งมาจากดาวอังคารจริง ๆ)

ปัจจุบันมีผู้ติดตาม (followers) Mars Phoenix Lander นี้แล้วมากกว่า 10,000 คน ภายในช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์

ขอเชิญชวนสาวก twitter ที่สนใจ follow MarsPhoenix กันครับ

ที่มา Twitter Blog, twitter.com/MarsPhoenix

ทางการจีนยิงดาวเทียมพยากรณ์อากาศ Fengyun-3 ขึ้นสู่วงโคจรแล้วโดยดาวเทียมใหม่นี้ติดตั้งเซ็นเซอร์สามมิติสำหรับการตรวจสภาพชั้นบรรยากาศและอากาศ โดยในช่วงแรกนี้ดาวเทียมดวงนี้จะถูกใช้เพื่อพยากรณ์อากาศบริเวณที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคมที่ผ่านมา โดยจะช่วยอำนวยความสะดวกในการก่อสร้างซ่อมแซมอาคารด้วยการพยากรณ์อากาศ

ตัวดาวเทียมหนักประมาณสองตัน และนำส่งขึ้นสู่วงโคจรด้วยจรวด Longmarch-4C โดยนอกจากจะนำมาใช้เพื่อการพยากรณ์อากาศในวันที่ 8 สิงหาคมซึ่งเป็นวันเปิดการแข่งโอลิมปิกแล้ว ทางการจีนยังคิดจะใช้ดาวเทียมนี้เป็นการเปิดศักราชของการให้บริการเชิงพาณิชย์อีกด้วย โดยปัจจุบันมูลค่าธุรกิจทางด้านอวกาศของจีนนั้นตามหลังสหรัฐและยุโรปอยู่มาก เพราะกฏหมายสหรัฐฯ ห้ามไม่ให้ทางการจีนใช้ชิ้นส่วนที่มาจากตน แต่ดาวเทียมดวงนี้จะเป็นใบเบิกทางว่าจีนเองก็มีเทคโนโลยีที่ไม่น้อยหน้าโลกตะวันตกแต่อย่างใด

ที่มา - PhysOrg

เช้านี้ตามเวลาในประเทศไทย (หรือราวเกือบ 5 โมงเย็นที่แคลิฟอร์เนีย) ทีม Jet Propulsion Lab ของนาซ่า ต่างโห่ร้องแสดงความยินดี หลังลุ้นระทึกกับการลงจอดบนดาวอังคารของยาน “ฟินิกซ์” ตลอด 7 นาทีที่เข้าสู่ชั้นบรรยากาศ และปรากฏว่ายานลงจอดอย่างสมบูรณ์

การลงจอดดาวอังคารไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมีหลายโครงการที่ล้มเหลวไปแล้ว และโครงการ “ฟินิกซ์” นี้ ก็ได้ชื่อมาด้วยเหตุของการฟื้นคืนชีพมาใหม่จากกองเถ้าถ่านของโครงการเดิม โดยในครั้งนี้ ไม่ได้ใช้ระบบถุงลมในการชะลอความเร็วลงสู่พื้นเหมือนเมื่อครั้งยาน Pathfinder ลงจอด แต่ใช้การยิงจรวดขับดันที่ขายาน ซึ่งจะเป็นเทคนิคที่จะใช้เมื่อมีการส่งมนุษย์ไปดาวอังคารจริง ความสำเร็จครั้งนี้จึงเป็นเครื่องสนับสนุนการใช้วิธีการนี้ได้

ยานฟินิกซ์ถูกปล่อยจากฐานเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2550 และใช้เวลา 10 เดือนเดินทางเป็นระยะทาง 423 ล้านไมล์ก่อนจะถึงและลงจอดบนดาวอังคารเมื่อเช้านี้ ที่บริเวณ “ที่ราบอาร์กติก” (Arctic plain) ตามเป้าหมาย และเริ่มส่งภาพรอบ ๆ ยานกลับมายังโลก

การสำรวจดาวอังคารครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่มีการสำรวจที่ขั้วเหนือของดาวอังคาร ซึ่งมีอุณหภูมิเย็นจัด และมีการพบในปี 2545 ว่ามีน้ำแข็งอยู่ใต้ผิวดาว ภารกิจของยานฟินิกซ์คือ เจาะลงไปเก็บตัวอย่างน้ำแข็งนั้นมาวิเคราะห์หาสารอินทรีย์ อันจะเป็นร่องรอยของสิ่งมีชีวิต ถ้าเคยมีสิ่งมีชีวิตบนดาวอังคารจริง

ที่มา BBC, Reuters

เมื่อปี 2003 กระสวยอวกาศโคลัมเบียเกิดระเบิดระหว่างการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศทำให้ลูกเรือทั้งเจ็ดคนเสียชีวิต และหนึ่งในสิ่งของที่บรรทุกลงมาด้วยคือข้อมูลจากการทดลอง CVX-2 ที่ทำกันมานานกว่า 20 ปี ทำให้ข้อมูลข้างในมีความสำคัญมหาศาล แม้การทดลองครั้งนี้ตั้งใจว่าข้อมูลทั้งหมดจะถูกส่งมาทางสัญญาณวิทยุ แต่เนื่องจากมีข้อผิดพลาดในการสื่อสารให้ต้องมีการขนตัวฮาร์ดิกส์กลับมาสู่พื้นโลก

หลังการระเบิดทางนาซ่าได้พบซากฮาร์ดดิสก์ แล้วส่งไปที่บริษัท OnTrack Data Recovery เครือเดียวกับ Kroll OnTrack ที่ให้บริการกู้ข้อมูลในราคาถูกช่วงน้ำท่วมสหรัฐฯ เมื่อปีที่แล้ว และทางบริษัทก็แจ้งข่าวกลับมาว่าข้อมูลในฮาร์ดดิสก์นั้นถูกกู้กลับขึ้นมาได้ถึงร้อยละ 99

งานวิจัยเป็นการศึกษาคุณสมบัติของก๊าซซีนอนในภาวะกึ่งกลางระหว่างของเหลวและก๊าซ โดยต้องทำในอวกาศเพื่อตัดผลกระทบของแรงโน้มถ่วงออกไป และเนื่องจากนาซ่ากำลังลดการวิจัยพื้นฐานไปทุ่มเทการวิจัยในเชิงประยุกต์ทำให้การวิจัยแบบเดียวกันนี้อาจจะไม่เกิดขึ้นอีกเลยในเวลาอันใกล้

ว่าแล้วก็เตือนกันอีกที เรื่องของการลบข้อมูลออกจากดิสก์ก่อนการเอาไปใช้อย่างอื่นหรือโยนทิ้งนะครับ

ที่มา - Scientific American